Review: Historium, Brugge

Prachtig ontwerp dat wordt tegengehouden door het verhaal

Voordat je begint met lezen moet je weten dat ik best wel heel kritisch ben. Ik ga hier echt een partij moeilijk zitten doen over kleine details maar niet zonder reden. Als deze dingen meegenomen zouden worden in een revisie denk ik dat de ervaring gigantisch veel beter wordt.

 

Historium? Wat is dat dan?

Historium, gelegen aan de markt in Brugge, is een belevingsmuseum dat bezoekers van de stad midden in de Gouden Eeuw zet. Concreet komt het erop neer dat je, net als bij andere vergelijkbare attracties zoals het Grachtenhuis en het Corpus, in een groep met een audiotour van ruimte naar ruimte navigeert en meegaat met het verhaal.

Wat gelijk opvalt aan het Historium is dat het design fantastisch is gerealiseerd: Jora Vision verdient veel lof voor de prestatie die zij hier hebben geleverd: op bepaalde momenten vergeet je echt dat je in een stokoud gebouw op de markt staat en niet op een pleintje waar de sneeuwvlokken omlaag dwarrelen. Ook de videoproductie is zeer goed gedaan: visueel is het écht een plaatje. Deze exercitie moet geen goedkope onderneming zijn geweest om te bouwen. Waar ik minder over te spreken ben: het verhaal en het tempo. 

visueel is het écht een plaatje.’

Echter loop ik nu op de muziek vooruit; laat ik beginnen met de doorloop van de ervaring. 

 

Ervaring doorloop

Bij de ingang staat een animatronic een bel te luiden om aandacht te trekken, super tof gedaan. Vervolgens is het even zoeken waar we moet wezen maar we komen er snel genoeg achter dat we in in de giftshop moet zijn voor een ticket. Het is een stevige prijs: 17 euro voor het Time Traveller ticket inclusief studentenkorting. Vervolgens is het een kwestie van een audioguide ophalen en wachten tot de volgende voorstelling.

In de tussentijd klinkt een kalme vrouwenstem door de headset: maak geen foto’s, zet je telefoon uit, loop door als de deur opent, etc. Je staat te wachten voor een rijkelijk gedecoreerde gotische deur en zodra deze opent word je gelijk de trap opgeleid naar de eerste gedecoreerde ruimte. De ruimte ziet eruit als een middeleeuws pakhuis. Op een beeldscherm is een presentatie te zien van de tijdsperiode waar je naartoe gaat en er wordt (voor de 3e keer) benadrukt dat je je telefoon uit moet zetten en dat je door moet lopen als een deur open gaat. Je loopt door naar een volgende vergelijkbare ruimte, in dezelfde stijl vormgegeven, waar op een ander beeldscherm onze protagonist, Jacob, wordt geïntroduceerd. De deur opent naar de volgende ruimte.

Waarschuwing: spoilers!

Mijn eerste gedachte in deze ruimte: Yes! Airconditioning! Het was die dag 35 graden, binnen ook. Je bevindt je onder een gewelf van een brug en een indrukwekkende video speelt zich voor je af. Je volgt Jacob naar de havens waar hij een Anna, die model gaat staan voor het schilderij De Madonna met kanunnik Van der Paele, en een papegaai moet afhalen voor zijn meester, Jan van Eyck. Al snel volgt het motorisch moment en gaat alles mis: Jacob wordt op slag verliefd op Anna (het Historium is niet vies van clichés) waardoor hij niet oplet en de papegaai per ongeluk laat ontsnappen. Tot overmaat van ramp breekt zijn geluksketting ook nog.

*Drama*

We gaan door naar de volgende ruimte: het atelier van Jan van Eyck (het is een erg accurate recreatie, in 1435 hadden ze namelijk ook geen airco). Jacob wordt er op gewezen dat hij toch echt geacht wordt terug te komen met zowel Anna als de papegaai. Ennnnn we gaan weer verder.

We staan in een typische straat van Brugge (die overigens erg goed verlicht is, top gedaan!) waar onze held belasting betaald voor zijn meester. Er wordt nog even een knipoog gemaakt naar de bureaucratie van de belastingdienst en we gaan weer verder naar.

Via achtersteegjes lopen we verder en gaan we weer een trap op. We staan op een pleintje onder een afdak terwijl de sneeuw om ons heen valt, naar mijn idee de mooiste ruimte van het Historium. Hier wordt de handel gedreven. We volgen Jacob terwijl hij een nieuwe paternoster (rozenkrans) koopt. 

Er opent een gordijn en we lopen door naar het badhuis want Jacob denkt een glimp van een (naakte) Anna op te vangen. Door de overvloed aan naakte vrouwen lijkt het bloed van Jacob weg uit zijn hoofd te stromen en ziet hij overal Annas lopen. 

We lopen door en zijn getuigen van een beurshandeling. Jacob komt ook binnen en gaat op de tafel staan om de papegaai van het plafond te plukken, maar dit blijkt de verkeerde kleur papegaai te zijn.

De twee papegaaien in het verhaal zijn rood en groen, net als de kleding van onze Jacob en Anna, ze lijken wel wat in elkaar te zien. Naar mijn idee moeten de scènes met die papegaaien die je af en toe ziet het liefdes aspect van het verhaal voorstellen want tot nu toe is het verhaal van Jacob net zo romantisch als een baksteen.

‘Afgezien van de gaten in het plot, merk je ook het herhalende thema op van geforceerde niet noodzakelijke locaties gebruiken?’

We komen nu aan in de laatste ruimte voor de ontknoping. Deze ruimte heeft alleen een filmscherm en een niet erg overtuigende sterrenhemel. Jammer. In een poging een episch einde aan dit verhaal te breien switcht het ‘zou eventueel nog een drama docu kunnen zijn’ videowerk naar full-on Dreamworks’ How to Train Your Dragon. Lekker geforceerd en het valt behoorlijk uit de toon. Geheel tegen verwachtingen in vindt Jacob zowel Anna als de papegaai en neemt hij ze mee naar Jan van Eyck om het schilderij af te maken. 

In een poging een episch einde aan dit verhaal te breien switcht het ‘zou eventueel nog een drama docu kunnen zijn’ videowerk naar full-on Dreamworks’ How to Train Your Dragon.’

De deuren schuiven open en we lopen de vaste expositie van het Historium in. Deze expositie is er overduidelijk om goed te maken dat de eerdere experience niet echt leerzaam of informatief was. Wat ook overduidelijk is, is dat er hier een stuk kleiner budget voor was. Het is een goede toevoeging om de algemene geschiedenis van Brugge te kunnen verkennen maar het is niet erg interessant gepresenteerd. Voornamelijk teksten en afbeeldingen die aan de muur hangen met de mogelijkheid om meer te horen op je audioguide. Ik moet bekennen dat ik niet erg lang in deze expositie bezig ben geweest want a) het was niet bijzonder interessant gepresenteerd en b) het was druk en heel erg warm. Als je doorloopt heb je een prachtig uitzicht over het marktplein, het is zeker de moeite om even naar buiten te gaan hier.

 

Reflecterend

Ik ga nu reflecteren op de ervaring die ik hierboven beschreven heb, scroll wat verder naar beneden als je mijn ervaring van Historium Virtual Reality wilt lezen. 

Laat ik beginnen met wat ik goed vind aan de ervaring: het videowerk (inclusief het animatiewerk en de visual effects) en de decors zijn prachtig uitgevoerd. Het is overduidelijk dat hier veel aandacht aan besteed is. De manier waarop de beeldschermen en projecties die het verhaal vertellen zijn geïntegreerd in de decors is ook mooi gedaan: de ene keer is het een deuropening, dan door ramen heen en later weer door beeldschermen in een tafel te verwerken. Slim gedaan en het werkt overduidelijk: Jora Vision heeft veel van deze manieren ook gebruikt in een aantal attracties van Madurodam. 

De techniek is perfect weggewerkt: er is geen beamer of theaterlamp te bekennen. Ook stipt de ervaring veel aspecten aan van een middeleeuws Brugge. Hiermee sla ik gelijk een bruggetje naar wat voor mij echt niet werkt. 

Het is overduidelijk dat de verantwoordelijke voor het verhaal een lijst heeft gekregen met alle locaties die aan bod moesten komen (havens, tol, beurs, etc) met het resultaat dat deze delen weinig inhoud toevoegen en het verhaal een slechte pacing geven, in maar 3 van de 7 kamers gebeurt iets wat van belang is voor het verhaal. Tegelijkertijd wordt wel al je aandacht op het verhaal en de karakters gevestigd, wat jammer is. De achtergrondinformatie van alle omgevingen is vele mate interessanter en leerzamer maar je krijgt amper de tijd om die in je op te nemen. Verhaaltechnisch zijn er meer problemen: de spanningsboog is niet goed en de attractie heeft de diepgang van een gemiddelde ‘Dora the Explorer’ aflevering. Er is geen ontwikkeling van de 1 dimensionale karakters waardoor ik emotioneel ook compleet niet betrokken ben.

‘De achtergrondinformatie van alle omgevingen is vele mate interessanter en leerzamer maar je krijgt amper de tijd om die in je op te nemen.’

Er zijn nog twee andere punten die mij storen aan de ervaring: er is geen verhaaltechnische reden voor mij om mee te gaan met Jacob en ik wordt dan ook niet erkent door de verhaalwereld als een aanwezige entiteit. Dit is belangrijk  om immersie op te wekken en dat gebeurt nu dus niet. The Canterbury Tales, een vergelijkbare attractie in Engeland, heeft dit wel: ik ga mee op de pelgrimstocht naar de kathedraal en wij als groep worden ook toegesproken omdat er een reden is dat wij daar zijn in die wereld. Dit werkt heel goed en het is jammer dat het Historium niet de kans heeft gezien dit in het verhaal te verwerken.

‘Het concept ‘The Magic Circle’ wordt niet gerespecteerd’

Het concept ‘The Magic Circle’ wordt niet gerespecteerd. De Magic Circle is een concept uit videogames en is het moment dat je de verhaalwereld instapt en dat de ‘echte’ wereld even ophoud met bestaan: de regels van de verhaalwereld zijn nu van kracht. Je stapt de wereld in zodra de deur van de ervaring opent en je de gethematiseerde wereld in stapt. Je bent nu in 1435… of toch niet? Je bevindt je in een middeleeuws pakhuis, maar ineens gaat een tv aan en hoor je (alweer) de instructies dat je je telefoon uit moet zetten en niet mag filmen. Ook wordt het verhaal nu pas geïntroduceerd alsof we er vanuit het heden naar kijken. Dit is echt een no-go omdat het moment van de verhaalwereld instappen een heel krachtig moment kan zijn, mits goed geregisseerd.

 

Samenvattend

De attractie is prachtig gebouwd en vormgegeven en heeft de potentie je midden in het middeleeuwse Brugge te zetten. Waar het mis gaat is het verhaal dat alles aan elkaar moet knopen: het probeert voor iedereen interessant te zijn en is het daardoor voor eigenlijk niemand. Leuk om te doen als je in Brugge bent en een dagdeel over hebt.

 

Historium VR

Dan nu: de VR ervaring. Laat ik vooropstellen dat ik altijd wat huiverig ben bij museale VR ervaringen. Ik heb weinig goeds gezien tot nu toe en ik weet niet precies waar het aan ligt. Is het een gebrek aan ervaring, te weinig budget of zijn er te veel stakeholders? In ieder geval: Historium VR stelt niet teleur als ik het vergelijk met andere musea. Het is zeker een van de betere ervaringen die ik gezien heb in museale context. Vergeleken met meer gepolijste VR games is dit echter op z’n best heel middelmatig. In de VR ervaring moet je zitten op een bankje. Je krijg een HTC Vive op met een Leap Motion eraan bevestigd zodat je je handen kan zien (jammer dat je er niet echt iets aan hebt). Je kan de VR ervaring overigens ook kopen op Steam, mocht je geïnteresseerd zijn.

‘Instant zeeziekte’

Je begint op een groot schip bovenop de mast: instant zeeziekte: er zijn geen stabiele punten waar je met je ogen op kan rusten. Vervolgens wordt je aan wal geteleporteerd en rollen er een aantal vaten voorbij die je weg kan duwen met je Leap Motion handen. We worden weer geteleporteerd, dit keer op een bootje dat ‘s avonds in de grachten van Brugge vaart om vervolgens in een overdekte haven te arriveren. We worden nogmaals geteleporteerd, ditmaal bovenop een steiger op het marktplein. Zet je schrap voor misselijkheid: we stijgen ineens op en vliegen door de stad een gebouw binnen. Gedurende de ervaring is er een verteller die je vrij droog context geeft over wat je ziet en vertelt over de geschiedenis van Brugge. Al met al is dit geen slechte VR ervaring, je krijgt een mooi beeld van middeleeuws Brugge en er is veel te zien. Er zijn eigenlijk maar drie dingen die ik zelf anders had gedaan. Net als bij de hoofdattractie van het Historium wordt je als publiek niet erkent in de wereld: je bent een vlieg op de muur die niet bestaat in de gamewereld. Waar ik mij echt bij afvraag hoe dit überhaupt uit de conceptfase is gekomen zijn de eerste en laatste scène. De speler bewegen zonder dat hier aanleiding of waarschuwing voor is is een absolute no-go voor VR, dit had de ontwikkelaar moeten weten. Ikzelf ben hier gevoelig voor en mijn misselijkheid was dan ook al snel getriggerd. De oplossingen om deze problemen te fixen waren dan ook eenvoudig geweest: in de eerste scene kan je een railing op de mast ontwerpen die niet beweegt en bij de laatste scene kan je het field of view kleiner maken, daardoor wordt deze scene veel minder heftig omdat je perifeer zicht, dat voornamelijk beweging registreert, minder input krijgt. 

 

Technische implementatie kan beter

Als laatste was de technische implementatie niet al te best. De computer die de headset aanstuurt had moeite met een vloeiende 90 frames per seconde te behouden, waardoor de tracking niet al te vloeiend was. Het kan zijn dat de pc niet snel genoeg was of (wat ik vermoed) dat de optimalisatie in Unity onvoldoende is. Ook was het inladen van nieuwe scènes niet goed geïmplementeerd: bij elke keer teleporteren verscheen het SteamVR menu omdat de applicatie de nieuwe scene aan het laden was. Verder had er wel wat meer moeite gestoken mogen worden in de shading en het level of detail. Op sommige momenten was de look wel heel erg vergelijkbaar met games op de Playstation 2. 

Heb je al veel gedaan met VR? Laat deze ervaring dan links liggen, zo niet, dan is dit geen slechte eerste ervaring om te hebben met VR. Wat ik ook leuk vind om te lezen is dat het Historium druk bezig is met het ontwikkelen van VR toepassingen in hun Laborium VR lab.

 

Foto: Historium.be

© 2021 Diede Tap | Privacy en Disclaimer